Türkiye'de düzenlenmiş bir belgenin başka bir ülkede kabul edilmesi, çoğu zaman yalnızca tercümeyle tamamlanmaz. Belgenin kaynağı, hedef ülke ve teslim edileceği kurum, izlenecek yolu birlikte belirler.
Başlamadan Önce Dört Soru
Dosya açmadan önce şu dört bilgi netleşirse, gereksiz onay ve tekrar masrafının büyük bölümü önlenir.
- Belge hangi ülkede kullanılacak?
- Hangi kuruma teslim edilecek (üniversite, mahkeme, gümrük, işveren)?
- Kurum hangi dili istiyor?
- Kurumun yazılı bir belge listesi var mı?
Belgenin Kaynağı Neden Önemlidir?
Resmî kurumdan alınan güncel bir belge ile eski tarihli bir nüsha aynı muameleyi görmeyebilir. Nüfus kayıt örneği, sabıka kaydı gibi belgelerde kurumlar çoğunlukla yakın tarihli örnek ister.
E-Devlet üzerinden alınan barkodlu belgelerin kabulü kuruma göre değişir. Bazı makamlar ıslak imzalı nüsha talep edebilir.
Onay Yolunun Belirlenmesi
Hedef ülke Lahey Sözleşmesi'ne tarafsa apostil, değilse konsolosluk tasdiki gündeme gelir. Ticari belgelerde bu zincire ticaret odası onayı da eklenebilir.
Zincirdeki her makam yalnızca kendinden önceki imzayı doğrular; bu nedenle sıranın doğru kurulması sonucu doğrudan etkiler.
Sık sorulan sorular
Tercümenin hedef ülkede yapılması daha mı iyi olur?
Bazı kurumlar tercümenin kendi ülkelerinde yapılmasını ister, bazıları Türkiye'de yapılmış onaylı tercümeyi kabul eder. Kurumun talebini görmeden bu konuda tek bir cevap vermek doğru olmaz.
Belgenin aslı gerekli mi?
Tercüme aşamasında çoğunlukla okunaklı bir tarama yeterlidir. Noter, apostil ve konsolosluk adımlarında ise aslı veya kurumdan onaylı sureti istenebilir.
İlgili hizmetler
Bu rehberde anlatılan sürecin en sık uygulandığı belgeler.